De E-nummers van Rosanne Hertzberger

  Opinie natto.nu

Het eerste boek van Rosanne Hertzberger, “Ode aan  E-nummers” heeft veel tegenstrijdige emoties losgemaakt bij haar lezers. Hertzberger legt uit dat kant-en-klaarmaaltijden en de toegepaste conserveermiddelen eigenlijk een zegen zijn voor de moderne mens. Ze gebruikt daarvoor een aantal argumenten die  voor tegenstanders weer aanleiding zijn om soms uiterst fel te reageren.
Vooral de toon van het boek is controversieel en schopt aan tegen een aantal heilige huisjes. Ze bereikt wel dat het boek daardoor de aandacht trekt.  En dat wil ze ook. Hertzberger is geen doorsnee mens maar elitair, zoals ze zelf ruiterlijk toegeeft. Zelf kenmerkt ze zich als elitair én deskundig. (ze is afgestudeerd microbioloog met een reputatie als onderzoeker). Nietigheid en bescheidenheid komen niet voor in haar vocabulaire. Een resultaat van dit boek is wel dat het de toch al grote tegenstellingen tussen diverse “voedsel-deskundigen” nog meer aanwakkert en tegelijkertijd de onzekerheid bij veel mensen, die menen verstandig met voedsel bezig te zijn, voeding geeft. Het kan niet anders dat er opzet in het spel is.
Ze heeft gelijk dat we ons laten meeslepen door “voedsel” emoties. Voeding is op dat vlak inderdaad geloof. We worden dagelijks overladen met zoveel informatie van deskundigen dat we door onze gebrekkige deskundigheid niet in staat zijn te bepalen wat nu relevant is en wat niet.  Veel informatie én nep-informatie lopen tegenwoordig door elkaar heen en creëren een grote mate van onzekerheid bij veel mensen. Als dat een doel van het boek is geweest dan is ze daarin wel geslaagd.
Aan de andere kant vormt de veelal nuchtere, no-nonse benadering ook een verademing. Ons grootste probleem hebben we echter met haar “Trumpeaanse” stelligheid en de in sommige opzichten denigrerende toon die ze hanteert over andere deskundigen.  Maar dat is logisch wanneer je jezelf elitair noemt.

Het boek vormt natuurlijk opnieuw een uitnodiging om de voedsel – stammenstrijd nog jaren voort te kunnen zetten. Het boek zelf zal naar verloop van tijd in de vergetelheid raken en nieuwe boeken van zovele schrijvers zullen het levenslicht gaan zien. Niets aan de hand dus. Alleen een rimpeling in de vijver.